Michel Hoogland

In memoriam Michel Hoogland

Michel werd in 1959 geboren als 10e kind van vader Wouter en moeder Afie op het Noordend, de jongste van het gezin.

De familie Hoogland was zeer actief in meerdere sporten en ook spelletjes waren zeer in trek, waarbij Moeder Afie gezien het “niet tegen verlies kunnen” van alle deelnemers, niet echt blij was met het fanatieke verloop en de ruzies daaruit voortkomend.

Na zijn studie in Groningen is Michel gaan werken in de financiën en als ‘controler’ heeft hij heel lang bij Schipper Kozijnen gewerkt en later bij het UWV. Daarnaast was hij politiek actief voor het CDA, bestuurslid van uitvaartvereniging Sint Jan en was hij als vrijwilliger actief bij ‘Raad en Daad’ en als taalmaatje.

Michel ontmoette Angelien in 1984 en samen bouwden ze een toekomst op en kregen ze vier kinderen. Michel ontwikkelde zich als een echte familieman, zijn gezin was zijn grootste rijkdom. Hij was wars van materialisme en uiterlijk vertoon, niet het huis maar het ‘thuis’ aan de dr. Poolstraat was hun koninkrijk. Een thuis voor het gezin maar ook een welkom voor iedereen om hen heen. 

Hij wist zijn tijd goed te managen; gezin, werk, hobby’s, in alle rust kreeg alles zijn volle aandacht. Hij leek nooit haast te hebben. Zijn honger naar kennis was onverzadigbaar; vele boeken heeft hij verslonden en cursussen gevolgd. Zelfs eind maart was hij samen met Angelien nog een cursus gestart.

Michel kon luisteren als geen ander. Hij wilde de ander begrijpen. Hij werd daarin geïnspireerd door zijn favoriete filosoof Spinoza die zei; “al snij je het nog zo dun, het heeft altijd 2 kanten”. En de hoogste activiteit die een mens kan bereiken, is leren om te begrijpen, want begrijpen is vrij zijn.

In 2024 werden Michel en Angelien en de kinderen geconfronteerd met een levensbedreigende ziekte. Michel pakte alles in het leven op als een uitdaging, zelfs zijn ziekte. Hij was vol goede hoop dat hij het leven na een operatie weer op kon pakken. Dit heeft niet zo mogen zijn. 

In zijn filosofie is hij in alle eeuwigheid opgegaan in de natuur; wordt liefde gedragen door mooie herinneringen en is verdriet de prijs die we betalen voor liefde…

Zijn kinderen vonden hem de beste vader en vriend, hun trouwste en beste supporter. Zij koesteren de herinneringen; zijn humor en luidkeelse lach, de bordspelletjes, zijn onhandigheid en alles wat ze van hem geleerd hebben. Het gemis is enorm.