Han Neefjes-Ursem
In memoriam Han Neefjes-Ursem
Op 20 juni is een einde gekomen aan het lange leven van Han Neefjes-Ursem, ze is 96 jaar geworden.
Han werd geboren als 6e kind in een katholieke gezin. Ze bracht haar jeugd daar tamelijk onbezorgd door maar maakte wel de oorlog mee, dat was een angstige tijd.
Hoewel Han goed kon leren, zat een vervolgopleiding na de lagere school er in die tijd niet in voor een meisje. Het enige wat mogelijk was, was de naaischool. Jammer, want ze was een intelligente vrouw. Jarenlang was ze leidster bij “de Gidsen”, daaruit ontstond een levenslange band met de andere leidsters en maakte haar meer wereldwijs.
Ze ging als jonge vrouw te werk, helpen in gezinnen, vaak bij familie en meestal voor niets. Ze ontmoette, op 24 jarige leeftijd, haar man toen hij als knecht bij tante Geertje en oom Piet werkte. Na een jarenlange verkering trouwden ze, en gingen wonen op de boerderij.
Al snel kondigde het 1e kind zich aan, en uiteindelijk werd ze moeder van een gezin van 7 kinderen, 1 dochter en 6 zoons.
Han heeft altijd hard gewerkt in haar grote gezin. Ze was een echte, traditionele huisvrouw, de spil van het gezin. En ze wist heel goed wat zij wilde. Het gezinsleven heeft haar veel plezier gebracht. Ze genoot van haar kinderen en kleinkinderen, en later ook van haar achterkleinkinderen.
Han is niet vaak op vakantie geweest, maar ze heeft wel Lourdes bezocht. Ze is ook in Rome geweest, waar ze de paus heeft gezien. Dit laatste heeft een grote indruk op haar gemaakt. Het geloof was heel belangrijk voor haar, het was haar houvast.
Sport op tv kreeg ook al meer haar interesse. Ze volgde voetbal, tour de France, schaatsen, tennis en olympische spelen. Ze was goed op de hoogte; ze kende veel voetballers bij naam, en wist ook goed de stand in de competitie.
Toen Han en haar man ouder werden, verhuisden ze naar een aanleunwoning bij Zandhove. Het was een hele overgang, maar toen ze er eenmaal zaten, hadden ze het prima naar hun zin. Ze aten er lekker in het restaurant, gingen gymmen en kaarten en hadden meer sociale contacten.
Na het overlijden van haar man in 2019, bleef ze er alleen wonen. Tot dat haar gezondheid achteruit ging en ze moest verhuizen naar verzorgingshuis Sweelinckhof in Wognum. Ze onderging het dapper, was tevreden, maar het was een moeilijke tijd. Haar gezondheid ging langzaam verder achteruit, en alles viel haar zwaar. Op 20 juni sloot deze lieve moeder en oma voorgoed haar ogen. Haar kinderen en kleinkinderen bezorgden haar een mooi afscheid.