Anny Bakker-van der Loo

In memoriam Anny Bakker-van der Loo

Anny is in Brabant geboren en was een intelligente en zelfstandige vrouw, die tot aan haar trouwen een werkend bestaan heeft gehad in, wat we tegenwoordig de jeugdzorg noemen. Ze heeft het niet altijd makkelijk gehad. Zeker niet in de periode dat ze in Indonesië werkte. Ze kon nog net op tijd vluchten voor de staatsgreep van Soekarno en kwam ondervoed thuis. Nadat ze was uitgetreden als non ging ze naar Hoogwoud om bij de bruiloft van Vera en Kees Bakker te zijn. Vera was tegelijk met haar uit het klooster gegaan. Op het feest zei vader Bakker tegen haar “ik heb er nag ientje over” en hij wees naar ome Wieb. Zo kwam van een bruiloft een bruiloft.

Toen ze in Hoogwoud kwam wonen zette ze al gauw haar creatieve talent in. Ze ging cursussen geven in o.a. kaarten maken en naaide ook veel kleding. Ze ging in verschillende besturen, van o.a. het KVG en dienstencentrum De Lindehof. Ook werkte ze mee in het bedrijf van Wieb. In die tijd was ze waarschijnlijk de enige vrouw in Hoogwoud die op een trekker reed.

Na het overlijden van haar man Wieb kreeg ze steun van een paar geliefde mantelzorgers waardoor ze nog lang zelfstandig kon blijven wonen. 

Ze had moeite met ouder worden. Niet alleen door het afnemen van haar zicht en gehoor, maar ook door het wegvallen van steeds meer mensen om haar heen.

Uiteindelijk was een verhuizing naar verzorgingstehuis Sweelinckhof een noodzakelijke stap. Het heeft haar veel moeite gekost om daar te wennen. Het niet meer haar eigen dagindeling kunnen maken en afhankelijk zijn van hoe het daar georganiseerd was, was moeilijk voor haar. Ze heeft zich altijd positief gesproken over de verzorging en alles wat er werd georganiseerd. Hulp accepteren vond ze gewoon moeilijk. Ze wilde zo veel mogelijk zelf blijven doen. “Ik ben een kleine zelfstandige” zei ze altijd.

Gelukkig is een lang ziekbed haar bespaard gebleven en was ze niet alleen toen ze stierf. Er is een eind gekomen aan een lang en welbesteed leven. Haar mantelzorgers bezorgden haar een waardig afscheid.